هوک‌ها ضمیمه جدید ری‌اکت ۱۶.۸ هستند. آنها به شما اجازه می‌دهند تا از state و سایر ویژگی‌های ری‌اکت بدون نوشتن کلاس استفاده کنید.
\nساختن هوک‌های خودتان به شما کمک می‌کند تا منطق برنامه را به توابعی که می‌توان مجدد استفاده کرد تبدیل کنید.
\nهنگامی که در حال آموختن استفاده از هوک Effect بودیم، کامپوننت زیر از یک برنامه گفتگو را دیدیم که به ما پیامی مبنی بر وضعیت آنلاین بودن دوستمان، نشان می داد:
\nimport React, { useState, useEffect } from 'react';\n\nfunction FriendStatus(props) {\n const [isOnline, setIsOnline] = useState(null); useEffect(() => { function handleStatusChange(status) { setIsOnline(status.isOnline); } ChatAPI.subscribeToFriendStatus(props.friend.id, handleStatusChange); return () => { ChatAPI.unsubscribeFromFriendStatus(props.friend.id, handleStatusChange); }; });\n if (isOnline === null) {\n return 'Loading...';\n }\n return isOnline ? 'Online' : 'Offline';\n}حالا در نظر بگیرید که برنامه گفتگوی ما یک لیست مخاطب هم داشته باشد، و ما هم می‌خواهیم لیست کاربران آنلاین را با رنگ سبز نشان بدهیم. می‌توانیم این کار را با کپی کردن منطق مشابه بالا در کامپوننت FriendListItem انجام بدهیم ولی ایده‌آل نخواهد بود:
import React, { useState, useEffect } from 'react';\n\nfunction FriendListItem(props) {\n const [isOnline, setIsOnline] = useState(null); useEffect(() => { function handleStatusChange(status) { setIsOnline(status.isOnline); } ChatAPI.subscribeToFriendStatus(props.friend.id, handleStatusChange); return () => { ChatAPI.unsubscribeFromFriendStatus(props.friend.id, handleStatusChange); }; });\n return (\n <li style={{ color: isOnline ? 'green' : 'black' }}>\n {props.friend.name}\n </li>\n );\n}به جای آن، می‌توانیم این منطق را بین FriendStatus و FriendListItem به اشتراک بگذاریم.
به طور سنتی در ری‌اکت، دو روش برای اشتراک گذاشتن منطق بین کامپوننت‌ها داریم: رندر کردن props و استفاده از کامپوننت‌های مرتبه بالاتر. حالا به هوک‌ها نگاه می‌کنیم که چطور بسیاری از این مشکلات مشابه را بدون اینکه مجبور به اضافه کردن کامپوننت‌های بیشتر به درخت [فایل‌ها] بشیم برایمان حل می کنند.
\nدر جاوااسکریپت هنگامی که می‌خواهیم منطقی را بین دو تابع به اشتراک بگذاریم، آن منطق را به عنوان تابع سومی استخراج می‌کنیم. کامپوننت‌ها و هوک‌ها هر دو تابع هستند، پس این کار برای آنها هم عملی است.
\nهوک تابع جاوااسکریپتی‌ای هست که اول نامش با ”use” شروع می‌شود و شاید هوک‌های دیگری را فرخوانی کند. برای مثال، useFriendStatus اولین هوک شخصی‌سازی شده‌ی ماست:
import { useState, useEffect } from 'react';\n\nfunction useFriendStatus(friendID) { const [isOnline, setIsOnline] = useState(null);\n\n useEffect(() => {\n function handleStatusChange(status) {\n setIsOnline(status.isOnline);\n }\n\n ChatAPI.subscribeToFriendStatus(friendID, handleStatusChange);\n return () => {\n ChatAPI.unsubscribeFromFriendStatus(friendID, handleStatusChange);\n };\n });\n\n return isOnline;\n}چیز جدیدی درونش نیست — منطق از کامپوننت بالایی کپی شده است. درست مثل کامپوننت، دقت کنید که هوک‌های دیگر را بدون شرط در بالاترین سطح هوک شخصیتان فراخوانی کنید.
\nبرخلاف یک کامپوننت ری‌اکت، یک هوک شخصی‌سازی شده نیازی ندارد تا با تعریف (signature) خاصی مشخص شود. می‌توانیم تصمیم بگیریم که چه چیزی به عنوان آرگومان دریافت کند، و اگر چیزی هست که باید آن را برگرداند، بازگرداند. به عبارت دیگر، مانند تابعی معمولی است. نامش بهتر است که با use آغاز شود تا با یک نگاه بفهمید که قوانین hookها روی آن اعمال شده است.
هدف هوک useFriendStatus آن است که به وضعیت یک دوست گوش کند (subscribe). به همین دلیل است که friendID را به عنوان آرگومان قبول می‌کند، و اگر دوستمان آنلاین باشد مقدارش را باز می‌گرداند:
function useFriendStatus(friendID) {\n const [isOnline, setIsOnline] = useState(null);\n\n // ...\n\n return isOnline;\n}حالا ببینیم که هوک ما چگونه کار می‌کند.
\nدر ابتدا، هدف اصلی ما این بود که منطق اضافی را از کامپوننت‌های FriendStatus و FriendListItem حذف کنیم. هر دوی آنها می‌خواهند بدانند که یک دوست آنلاین هست یا خیر.
حالا که ما این منطق را به عنوان یک هوک useFriendStatus خارج کردیم، فقط باید استفاده‌اش کنیم.
function FriendStatus(props) {\n const isOnline = useFriendStatus(props.friend.id);\n if (isOnline === null) {\n return 'Loading...';\n }\n return isOnline ? 'Online' : 'Offline';\n}function FriendListItem(props) {\n const isOnline = useFriendStatus(props.friend.id);\n return (\n <li style={{ color: isOnline ? 'green' : 'black' }}>\n {props.friend.name}\n </li>\n );\n}آیا این کد با مثال‌های اصلی معادل است؟ بله، دقیقا همانطور عمل می‌کند.اگر دقیق‌تر نگاه کنید، متوجه می‌شوید که ما تغییری در رفتار ایجاد نکردیم. تمام کاری که کردیم این بود که کد مشترک بین دو تابع را درون تابعی جدا قرار دادیم. هوک‌های شخصی‌سازی شده قراردادیست که به طور ذاتی به جای اینکه یک ویژگی ری‌اکتی باشد از طراحی هوک‌ها پیروی می‌کند.
\nآیا مجبورم که حتما نام هوک شخصی خودم را با “use” آغاز کنم؟ لطفا همین کار را کنید. این قراردادی خیلی مهم است. بدون آن نمی‌توانیم به صورت خودکار نقض قوانین هوک‌ها را چک کنیم زیرا نمی‌توانیم بگوییم که یک تابع بخصوص درونش هوک‌هایی را فراخوانی کرده باشد.\nآیا دو کامپوننت که از هوک یکسانی استفاده می‌کنند state را به اشتراک می‌گذارند؟ خیر. هوک‌هایی شخصی‌سازی شده مکانیزمی برای استفاده مجدد از منطق با state هستند (مانند تنظیم اشتراک و به خاطر سپردن مقدار کنونی)، ولی هربار که از هوک شخصی استفاده می‌کنید، تمام state و effectهای درونش کاملا ایزوله هستند.
چگونه یک هوک شخصی‌سازی شده state ایزوله می‌گیرد؟ هر فراخوانی هوک یک state ایزوله دریافت می‌کند. به خاطر فراخوانی مستقیم useFriendStatus، از دیدگاه ری‌اکت کامپوننت ما useState و useEffect را فراخوانی می‌کند. همان گونه که درقبل آموختیم،می‌توانیم useState و useEffect هر چقدر که بخواهیم در یک کامپوننت صدا بزنیم، و همه آنها کاملا مستقل از هم خواهند بود.
از آنجایی که هوک‌ها تابع هستند، می‌توانیم بین آنها اطلاعات رد و بدل کنیم.
\nبرای نشان دادن این‌کار، از کامپوننت دیگری در مثال فرضی گفتگو استفاده می‌کنیم. این یک انتخاب‌گرگیرنده پیام گفتگو است که آنلاین بودن دوست انتخاب شده را به ما نشان می‌دهد:
\nconst friendList = [\n { id: 1, name: 'Phoebe' },\n { id: 2, name: 'Rachel' },\n { id: 3, name: 'Ross' },\n];\n\nfunction ChatRecipientPicker() {\n const [recipientID, setRecipientID] = useState(1); const isRecipientOnline = useFriendStatus(recipientID);\n return (\n <>\n <Circle color={isRecipientOnline ? 'green' : 'red'} /> <select\n value={recipientID}\n onChange={e => setRecipientID(Number(e.target.value))}\n >\n {friendList.map(friend => (\n <option key={friend.id} value={friend.id}>\n {friend.name}\n </option>\n ))}\n </select>\n </>\n );\n}ما مقدار آی‌دی دوست انتخابی را درون متغییر state recipientID قرار می‌دهیم، و در صورتی که کاربر دوست دیگری را از <select> انتخاب کند آن را به‌روز رسانی می‌کنیم.
به دلیل اینکه فراخوانی هوک useState به ما مقدار آخرین متغییر state recipientID را می‌دهد، می‌توانیم آن را به هوک شخصی useFriendStatus به عنوان آرگومان انتقال دهیم:
const [recipientID, setRecipientID] = useState(1);\n const isRecipientOnline = useFriendStatus(recipientID);این کار به ما اجازه می‌دهد تا بدانیم دوست انتخابی آنلاین هست یا خیر. اگر دوست دیگری انتخاب کنیم و مقدار recipientID را به‌روز رسانی کنیم، هوک useFriendStatusمان اشتراک دوستی که در قبل انتخاب کردیم را از بین می‌برد و به دوست جدیدی که انتخاب کردیم گوش می‌دهد.
useYourImagination() هوک‌های شخصی سازی شده راهکاری برای اشتراک گذاشتن منطق پیشنهاد می‌دهند که قبلا در کامپوننت‌های ری‌اکت امکان‌پذیر نبود. شما می توانید Hookهای شخصی‌سازی شده ای بنویسید که محدوده بزرگی از موارد استفاده مانند کنترل کردن، انیمیشن، پیاده سازی مشترکین، تایمر، و شاید خیلی از موارد دیگر که به آن اشاره نکردیم را پوشش دهد. چیز بیشتر اینکه، می‌توانید هوک‌هایی بنویسید که همانند ویژگی‌های درونی ری‌اکت به راحتی قابل استفاده باشند.
\nسعی کنید در مقابل افزودن خیلی زود انتضاع (abstraction) مقاومت کنید. حالا که آن کامپوننت تابعی کار بیشتری میتواند انجام دهد، این احتمال وجود دارد که میانگین مؤلفه عملکرد در پایه کد شما طولانی تر شود. این طبیعیست— این احساس را نداشته باشید که مجبورید آن را فورا به هوک تقسیم کنید. ولی ما توصیه می‌کنیم مواردی را شروع کنید که هوک سفارشی می تواند منطق پیچیده را در پشت یک رابط ساده پنهان کند، یا به حل کردن یک کامپوننت درهم تنیده و کثیف کمک کند.
\nبرای مثال، شاید کامپوننت پیچیده‌ای داشته باشید که شامل state های محلی زیادی باشد که به صورت موقت اداره می‌شود. useState به روزرسانی متمرکز منطق را راحتتر نمی‌کند شاید ترجیح دهید که از کاهش دهنده ریداکس استفاده کنید:
function todosReducer(state, action) {\n switch (action.type) {\n case 'add':\n return [...state, {\n text: action.text,\n completed: false\n }];\n // ... other actions ...\n default:\n return state;\n }\n}کاهش دهنده‌ها (reducers) برای تست در فضای ایزوله و در مقیاس بزرگ، برای به‌روز رسانی‌های پیچیده مناسب هستند. شما می‌توانید بعدا در صورت نیاز آنها به قسمت‌های کوچکتری تقسیم کنید. ولی شاید هم بخواهید از state محلی ری‌اکت استفاده کنید، و نخواهید از کتاب خانه دیگری استفاده کنید.\nپس اگر می‌توانستیم یک هوک useReducer بنویسیم که به ما اجازه مدیریت state محلی کامپوننت‌مان را با یک کاهش‌دهنده بدهد؟ یک نسخه ساده آن میتواند به شکل زیر باشد:
function useReducer(reducer, initialState) {\n const [state, setState] = useState(initialState);\n\n function dispatch(action) {\n const nextState = reducer(state, action);\n setState(nextState);\n }\n\n return [state, dispatch];\n}حالا می‌توانیم از این در کامپوننت خودمان استفاده کنیم، و بگذاریم تا کاهش‌دهنده جریان state را مدیریت کند:
\nfunction Todos() {\n const [todos, dispatch] = useReducer(todosReducer, []);\n function handleAddClick(text) {\n dispatch({ type: 'add', text });\n }\n\n // ...\n}نیاز مدیریت state محلی با کاهش‌دهنده در یک کامپوننت پیچیده به اندازه کافی عمومی بود که ما هوک useReducer را درون ری‌کت ساختیم. شما این [هوک] و دیگر هوک‌های ساخته شده در ری‌اکت را درکنار هم در صفحه Hooks API reference پیدا می‌کنید.